Kochać inaczej

Homoseksualiści nie są winni swej inności. Przeważa pogląd, że jest to skłonność nabyta we wczesnym życiu, jeszcze płodowym. Nie jest więc ani świadomy i wolny wybór, ani niczyja wina. Jest to determinacja biologiczna tak, jak rude włosy czy piegi na nosie. Na skutek uwiedzenia homoseksualnego, nikt nie staje się homoseksualistą. Nikt więc nie może się homoseskualizmu nauczyć lub być do tego jakoś nakłoniony. Wielu młodych przejściowo uprawia kontakty homoseksualne, ale potem im to mija i nie wpływa na ich heteroseskualność.

Lesbism

Kobieta heteroseksualna prawie nigdy nie zastanawia się nad swoimi skłonnościami seksualnymi, ponieważ jej upodobania seksualne pokrywają się z tym, czego inni od niej oczekują. Heteroseksualny styl życia jest tak głęboko wpojony, że niektóre kobiety dopiero po latach małżeństwa i urodzeniu kilkorga dzieci uświadamiają sobie, że mają skłonnosci lesbijskie. W życiu niektórych lesbijek, seks odgrywa bardzo ważną rolę, w życiu innych mniejszą, tak samo jak u u kobiet heteroseksualnych. Zarówno pod względem emocjonalnym, jak i fizycznym kobiety często potrafią w naturalnym sposób dostroić się do siebie i instynktownie wiedzą, jak sprawić sobie nawzajem przyjemność. Natomiast heteroseksualni mężczyźni i kobiety muszą nauczyć się dawać sobie nawzajem zadowolenie. Opierając się na danych ocenia się, że około 2-3% dorosłych kobiet może uważać się za wyłączne lesbijki przez całe ich życie.

Najistotniejsze są korzyści:

Uprawianie miłości lesbijskiej daje większe zadowolenie emocjonalne. Czuła oraz pełna miłość i uczucia gra miłosna odgrywa najważniejszą rolę w prawie każdym związku lesbijskim. Wzajemne pieszczenie się jest celem samym w sobie, a nie tylko preludium do prawdziwego seksu, to znaczy stosunku. Nie jest powiedziane, czym miłość lesbijska powinna się skończyć, podczas gdy w miłości heteroseksualnej stosunek i orgazm są uważane za cele, które za każdą cenę należy osiągnąć.

Jeżeli jesteś lesbijką, zapewne unikniesz problemu, jakim jest brak orgazmu. Większość kobiet znacznie łatwiej osiąga orgazm w wyniku pobudzającego drażnienia łechtaczki niż penetracji pochwy. A ogromna część aktywności seksualnej żeńskich par polega na drażnieniu narządów płciowych językiem, wzajemnej masturbacji ręką lub delikatnym ocieraniu się o siebie nawzajem.

Kobiety są z reguły uczciwsze wobec siebie w stosunkach seksualnych. Kobiety w odróżnieniu od mężczyzn raczej nie lubią przygód miłosnych. Związku oparte wyłącznie na powabie seksulanym z reguły mało je pociągają.

Homoseksualizm

Najprostrza definicja homoseksualizmu brzmi - "preferencja seksualna dla partnerów własnej płci". Ale jak wszystko związane z seksualizmem człowieka, preferencje te rzadko udaje się jednoznacznie ustalić. Zatwardziali heteroseksualiści miewają czasem fantazje na temat zbliżeń z partnerami swojej płci, co niekoniecznie musi znaczyć, że są utajonymi homoksekualistami - jak to ludzie zwykli uważać. Z kolei, zdeklarowanym homoseksualistom zdarzało się miewać stosunki z partnerami płci przeciwnej, przynajmniej okazjonalnie. Nikt tak naprawdę nie wie, co "powoduje" homosekualizm. Co więcej, nikt też nie wie, co "powoduje" heteroseksualizm - pokazuje to, jak mało naprawdę wiemy o seksie w ogóle.

Rozwój ruchu "gejowskiego" został nieco zahamowany pojawieniem się w tym środowisku AIDS. Z pocątku niewiele wiedziano na temat AIDS, ale było wiadomo, że właśnie wśród "gejów" szerzy się nowa, straszna i nieznana choroba. Opierając się na danych ocenia się, że około 3-4% wszystkich mężczyzn to homoseksualiści. O wiele więcej podaje, że miało jakieś doświadczenia homoseksualne. Jest wiele teorii na ten temat, ale wszystkie mogą być częściowo prawdziwe, częściowo fałszywe. Równie dobrze może się okazać, że wiele jest ścieżek prowadzących człowieka do homoseksualizmu i żadna pojedyncza teoria tego nie wyjaśni. Naprawdę istotne jest tylko to, że homoseksualiści to ludzie i tak trzeba ich traktować. Być może przynajmniej raz należy dać Freudowi ostatnie słowo. W odpowiedzi na list matki homoseksualnego syna odpisał:

"Homoseksualizm nie jest z pewnością żadną zaletą, ale i niczym, czego trzeba byłoby się wstydzić, nie jest występkiem ani degradacją: nie można też uważać go za chorobę - uważamy go za swego rodzaju wariację rozwoju seksualnego".